وب چگونه كار ميكند؟
با تهيه صفحات مرتبط به هم با استفاده از زبان نشانگذار ابرمتن كار طراحي وب در يك مرحله به پايان رسيده است؛ اما براي انتشار و دريافت اطلاعات در اينترنت و متصل شدن به اجزاي اطلاعاتي گوناگون نرم افزاري مورد نياز است كه بتواند بر اساس پروتكلهاي پذيرفته شده, اطلاعات ابرمتن ها را خوانده وبه اصطلاح به آنها حيات ببخشد.اين نرم افزارها «مرورگر وب» (Explorer) نام گرفته اند.
مرورگرهاي وب چند پروتكلي (چند ضابطه اي) هستند. اين بدان معنا است كه مرورگرها مي توانند به انواع مختلفي از سرويسگرها (Server) كه بر اساس پروتكلهاي مختلفي ارتباط برقرار مي كنند, دسترسي داشته ياشند. مهمترين پروتكلهايي كه مرور گرها مي توانند با استفاده از آنها به سرويسگرها متصل شوند عبارتند از :
1 پروتكل انتقال ابرمتن::HTTP: HyperText Transfer Protocol
 1پروتكل انتقال فايل: FTP: File Transfer Protocol
 1گوفر:Gofer .
 1پروتكل انتقال اخبار شبكه :News   يا Network News Transfer Protocol NNTP:
 1تل نت: Telnet(3, ص. 11)
 1پست الكترونيكي:mailto.
براي مشخص كردن نشاني اينترنتي يك منبع اطلاعات از مكان ياب واحد منبع يا URL (Uniform Resource Locator) استفاده مي شود. URL اين اطلاعات را به مرورگر ميدهد:
4 نوع پروتكل دسترسي كدام گونه است
4 آدرس اينترنتي سرويسگر
4 مسير فايل منبع اطلاعات (4, ص. 8)
 
 
مسير URL بطور طبيعي مطلق است. دستور استاندارد URL اين چنين است:

 protocoltype//host.domain(:port)directory(/subdirectory)/filename.extension

 مانند:

http://www.ostowar.com/vahid/index.html

دو مرورگر وب Internet Explorer و Netscape Navigator كه بيش از همه عموميت يافته اند. هركدام از اين مروگرها داراي امكانات جنبي متنوعي هستند كه كاربر را در اتصال به منابع گونان گون اطلاعات به شكلهاي متعدد ياري ميدهند.
مهمترين ويژگيهاي مرورگرها را مي توان اين چنين خلاصه كرد:
 
 & مرورگرهاي وب پيوندهاي داخلي داخلي و مقصد علامتگذاري ها (Bookmark) را پشتيباني مي كنند. در علامتگذاري, مقصدي در يك صفحه به قسمتهاي خاصي از همان صفحه متصل مي گردد. برخي از مرورگرها به ويژه Netscape نه تنها توانايي نگهداري بخشهاي علامتگذاري شده سايتهاي در دسترس را دارند, بلكه براي ويرايش, ليستها و مقوله بندي سلسله مراتبي ارائه مي كنند.
& مرورگرهاي جديد توانايي فراخواني برنامه هاي سرويسگري كه داده ها را منتقل و براي كاربر فابل استفاده مي نمايد, دارا هستند. ممكن است برخي داده ها در شكلهاي خاصي ارائه شوند كه در بدو امر به وسيله مرورگر قابل بارگذاري نباشد. اين مرورگرها برنامه اصلي كاربردي را از مقصد تعيين شده فراخواني نموده و داده ها را قابل ارائه مي كند (1, ص. 50). مانند فايلهاي داراي پسوند PDF كه با فراخواني Acrobat Reader و نصب آن بر روي كامپيوتر ميهمان فايل را قابل خواندن مي كند.
& مرورگرها قابليت نمايش گرافيك, بخشي از جلوه هاي ويژه و حالت واقعيت مجازي (Virtual Real Mode) را دارند. اما اين توانايي مطلق نيست و هنوز در بخشي از جلوه هاي ويژه و نمايش واقعيت مجازي محدوديت هايي وجود دارد. البته توانايي مرورگرهاي موجود, در اين زمينه متفاوت است.
& همه مرورگرها قابليت ضبط (Capture) اطلاعات قابل مشاهده بر روي صفحه وب يا منبع را بر روي ديسك ميهمان دارند. از اين طريق كاربر ميتواند اطلاعات مورد نياز خود را نگهداري و استفاده كند. هنگام استفاده از فايل ضبط شده به نشاني اصلي آدرس دهي مي شود و يا اگر اشاره گر ارجاع نسبي(Relative) باشد صفحه ذخيره شده از روي رايانه ميهمان بارگذاري مي شود ونه از مرجع اصلي. آدرس دهي نسبي اين مزيت را دارد كه با تغيير محي فايل نيازي به تغيير پيوندهاي موجود در صفحه نيست؛ اما در آدرس دهي مطلق (Absulate) هرگونه تغيير نام و تغيير محل فايل نيازمند ويرايش پيوندها (Link) است.